فیوز EV عمدتاً در سناریوهای کاربردی، نیاز عملکرد، نوع و عملکرد با فیوزهای سنتی خودرو متفاوت است، به شرح زیر:

I. سناریوهای کاربردی
وسایل نقلیه سنتی: فیوزها عمدتاً برای حفاظت مدارهای ولتاژ پایین مانند سیستم های روشنایی و صوتی استفاده می شوند. سطوح ولتاژ آنها معمولاً پایین است و به شکست پذیری و سرعت پاسخ نسبتاً کم نیاز دارد.
وسیله نقلیه الکتریکی: فیوزها برای حفاظت DC ولتاژ بالا استفاده می شوند، مانند سیستم های مدیریت باتری، کنترل کننده های موتور، سیستم شارژ و غیره. این سیستم ها دارای سطوح ولتاژ بالا، جریان بالا و عملکرد بالا برای فیوزها هستند.

II. الزامات عملکرد
ظرفیت شکسته:
وسایل نقلیه سنتی: فیوزها ظرفیت شکستگی نسبتاً کمی دارند و می توانند اضافه بار عمومی و اتصال کوتاه را تحمل کنند.
خودروهای برقی: فیوزها باید به شدت جدا شوند تا بتوانند جریان‌های مدار کوتاه هزاران یا حتی ده‌ها هزار آمپری-را کنترل کنند تا از قطع شدن سریع مدار در شرایط شدید برای محافظت از تجهیزات و افراد اطمینان حاصل شود.
سرعت پاسخگویی:
خودروی سنتی: سرعت پاسخ فیوزها نسبتاً آهسته است که برای نیازهای حفاظتی عمومی کافی است.
خودروهای برقی: فیوزها باید دارای قابلیت واکنش سریع باشند تا مدارهای معیوب را در چند میلی ثانیه قطع کنند و از آسیب احتمالی تجهیزات یا آتش سوزی ناشی از جریان پایدار جلوگیری کنند.
قابلیت اطمینان:
اتوموبیل سنتی: فیوزها الزامات اطمینان نسبتاً کمی دارند و برای استفاده عمومی کافی هستند.
خودروهای الکتریکی: فیوزها باید قابل اعتماد باشند، بتوانند در ارتعاشات طولانی مدت، دمای بالا و سایر محیط‌های خشن کار کنند تا ایمنی سیستم‌های الکتریکی را تضمین کنند.

لینک فیوز خودروی برقی

III. نوع و عملکرد
اتومبیل های سنتی: در درجه اول از انواع فیوزهای سنتی مانند فیوزهای تراشه استفاده می شود.
عملکرد نسبتاً ساده است، عمدتاً برای محافظت در برابر جریان اضافه استفاده می شود.
خودروهای برقی:
فیوزهای DC: طراحی شده برای حفاظت از مدار DC، طراحی بدون قوس را برای بهبود ایمنی اتخاذ می کند.
فیوزهای هیجان‌زده: در شرایط خاص مانند برخورد خودرو یا غوطه‌ور شدن در آب، سیگنال‌های واحد کنترل را می‌توان دریافت کرد که محافظت فعال در برابر انفجار داخلی در سطح میلی‌ثانیه را فراهم می‌کند. با این حال، اشکال آنها این است که نمی توانند سیگنال ها را در هنگام خرابی واحد کنترل ارسال کنند.
فیوز هوشمند: این فیوز مدارهای تشخیص جریان و مدارهای سخت افزاری را برای تشخیص خود-تشخیص و خود تحریک{1}} ترکیب می کند. آنها همچنین دارای قابلیت تشخیص خطا و تبادل اطلاعات هستند که حفاظت را هوشمندتر و قابل اطمینان تر می کند.
فیوزهای مدار اصلی و مدار کمکی: انواع مختلف فیوزها با توجه به سناریوی کاربردی انتخاب می شوند و هر نوع فیوز نیازهای حفاظتی مدار متفاوتی را برآورده می کند. به عنوان مثال، فیوزهای مدار اصلی از اجزای کلیدی مانند باتری ها و موتورها محافظت می کنند، در حالی که فیوزهای مدار کمکی از تجهیزات کمکی مانند کمپرسورهای تهویه مطبوع و مبدل های DC/DC محافظت می کنند.